Geplaatst op Geef een reactie

Zaaikalender Januari – Dit kan je zaaien in januari

Januari, het begin van het nieuwe jaar, en ook de start van de moestuin. ‘s Avonds kan je aan het haardvuur beginnen plannen en de eerste zaadjes kunnen binnen voorgezaaid worden. Een volledig overzicht van wat je deze maand kan zaaien volgt hieronder. De zaden van De Tuindoos die je in de maand januari kan zaaien vind je hier.

Verder lezen Zaaikalender Januari – Dit kan je zaaien in januari
Geplaatst op Geef een reactie

Paprika – De Volledige Kweekgids

Paprika cover blogpost kweekgids

Paprika’s (Capsicum annuum) zijn zeer nauw verwant aan de hete pepers. Hete pepers werden al duizenden in Zuid-Amerika geteeld toen de Spanjaarden er arriveerden. Zij brachten de peper naar Europa. Pas in de jaren 1920 is hieruit de zachte paprika geteeld. Het zal je vast niet verrassen dat dit in Hongarije gebeurde, het land waar nog steeds het meeste paprika gegeten wordt.

Paprika’s zijn echte exoten die van de warmte houden, maar je kan ze ondertussen zeker ook in onze contreien kweken. Wel belangrijk is dat je een warme plek met veel licht hebt (zoals een serre). Hoe je de paprika kweekt kan je hieronder lezen. De kweekgids van de voorouder, de hete peper, vind je hier.

Verder lezen Paprika – De Volledige Kweekgids
Geplaatst op Geef een reactie

Sluitkool (Rode-, Witte-, Spits- en Savooikolen) – De volledige kweekgids

Sluitkool kweekgids omslagfotot

De sluitkolen (Brassica oleracea capitata) zijn de belangrijkste leden van de familie van de kolen. Omdat sluitkool zo goed bewaarbaar is en vaak de enige ‘verse’ groente waren in de winter waren ze heel belangrijk in de middeleeuwen en later. Sinds de opkomst van de moderne koeltechnologieën zijn ze wat minder belangrijk geworden in ons dieet, maar in menig moestuin kunnen ze zeker nog gevonden worden.

De sluitkolen zijn herkenbaar aan hun grote gestalte. De krop van de kolen word gevormd door bladeren die elkaar omsluiten (de hartbladeren). Enkel de buitenste bladeren (de ombladeren) ontvouwen zich en zorgen voor de fotosynthese.

Verder lezen Sluitkool (Rode-, Witte-, Spits- en Savooikolen) – De volledige kweekgids
Geplaatst op Geef een reactie

Broccoli – De Volledige kweekgids

Omslag Kweekgids Broccoli

Broccoli (Brassica oleracea var. botrytis) is één van de vele kolen die de koolfamilie rijk is. Net zoals bij het broertje bloemkool zijn het biologisch gezien de vlezige bloemknoppen die we ervan eten. De voorlopers van broccoli werden gekweekt in het Middelandse zeegebied en werden later in Italië verder verbeterd tot de broccoli zoals we die nu ongeveer kennen. Vandaar heeft de Latijnse naam ook wel eens de toevoeging italica.

Je kan het je vandaag niet meer inbeelden, maar broccoli is in onze contreien een vrij nieuwe groente, die zijn introductie voor de consument pas eind jaren ’70 deed!

Soorten Broccoli

Broccoli

De groene, ‘goude oude’ broccoli zoals wij hem kennen staat ook wel bekend als de ‘broccoli calabrese’, vernoemd naar Calabria, de Italiaanse regio waar deze broccoli oorspronkelijk gekweekt werd. Deze vormt één mooie kop.

Een ras dat we de laatste jaren meer en meer zien is de ‘broccolo romanesco‘, de “brocolli uit Rome”, of kortweg romanesco. De kop van de romanesco heeft een bijzondere structuur van torentjes die wiskundigen doen denken aan de rij van Fibonnacci en fractalen.

Broccoletto is een vergeten neefje van de broccoli. In plaats van één grote kop vormt deze plant vele vertakte broccolihoofdjes. Deze soort wordt ook wel eens de ‘Italiaanse raapsteel’ genoemd maar heeft in feite weinig te maken met de raapstelen zoals wij ze kennen.

Naast groen vind je broccoli in een hele variëteit aan kleuren. Zo zijn er bijvoorbeeld ook paarse of witte varianten. Deze soorten hebben meestal wat meer weg van broccoletto, met veel vertakte broccolihoofdjes.

Broccoli van De Tuindoos


Standplaats van Broccoli

Broccoli stelt wel vrij hoge eisen aan de bodem. Die moet erg vruchtbaar zijn. Ook moet ze goed water kunnen vasthouden zonder dat de bodem ooit té nat komt te staan.

Zonlicht en Water

Broccoli verkiest een plaatsje in volle zon. Hoewel ze af en to wel wat schaduw kan verdragen is 7 uur zonlicht per dag geen overbodige luxe.

Het is belangrijk voor broccoli dat ze steeds voldoende water ter beschikking heeft zonder dat ze ooit te nat komt te staan. Een humusrijke bodem is hier ideaal voor, die houdt water vast maar laat overtollig water door. Je kan de bodem verbeteren door overheen de jaren goed verteerde compost toe te voegen aan je bodem.

Bodem en Vruchtwisseling

Naast het drainerende karakter van de bodem is het ook belangrijk dat broccoli in een rijke, voedzame bodem komt te staan. Voeg dus een paar weken voor het zaaien een flinke hoeveelheid compost toe.

De ideale bodem voor broccoli heeft een pH tussen 6,0 en 7,5. Dit is neutraal tot licht zuur, je hoeft dus zeker geen kalk toe te voegen aan je bodem (tenzij je problemen zoals klemhart of knolvoet krijgt).

Broccoli is een lid van de grote koolfamilie en dus is vruchtwisseling héél belangrijk. Ze kunnen namelijk last hebben van bijna alle ziektes waar de andere kolen ook last van hebben, zoals klemhart en knolvoet. Je hoeft natuurlijk niet het klassieke schema van wisselteelt met 7 percelen te volgen zoals ik hier heb beschreven, maar een wachttijd van 6 jaar tussen twee teelten kool op hetzelfde perceel is zeker aan te raden om ziektes te vermijden!

schema wisselteelt
Schema Wisselteelt met de 7 percelen

Broccoli Zaaien en Verplanten

Broccoli kent drie verschillende teelten. De vroege teelt, de zomerteelt en de herfstteelt. De zomer- en herfstteelt zijn het eenvoudigst. Bij broccoletto is de vroege teelt wat gemakkelijker omdat deze doorgaans iets minder vorstgevoelig is en wat minder licht nodig heeft.

Bij de vroege teelt zaai je voor onder glas vanaf eind januari tot begin maart. Een zestal weken later kan je dan de plantjes uitplanten op het kolenbed en heb je de eerste oogst in juni.

Om broccoli in juli en augustus te oogsten doe je aan de zomerteelt. Je zaait de broccoli dan voor vanaf eind maart tot in mei en je verplant de jonge plantjes ongeveer 5 weken later.

Voor de herfstteelt met oogst in september en oktober zaai je in juni. 4 weken later kan je dan verplanten. Als je de plantjes naar de koude bak of serre verplant kan je soms nog oogsten in november

Voorzaaien

Broccoli zaai je altijd voor, je zaait nooit ter plaatse.

Het gemakkelijkste is het voorzaaien in bakjes, kleine potjes of persblokjes. Die vul je met zaai- en stekgrond, gebruik geen potgrond. Zaai- en stekgrond is eerder arm aan voedingsmiddelen. Dat zorgt ervoor dat de jonge plantjes een sterk wortelgestel uitbouwen. Zo lopen ze weinig groeiachterstand op bij het verplanten.

De potjes zet je op een warme plaats, 20°C overdag is aan te raden. Wanneer de plantjes gekiemd zijn mogen ze wat koeler staan, ongeveer 15°C. Belangrijk is wel dat ze voldoende licht krijgen.

Wanneer de plantjes tien centimeter hoog zijn en de stengel licht verkleurt kan je ze voorzichtig verspenen. Dat wil zeggen dat je ze uit de kleine potjes of bakjes haalt en naar een grotere pot verplaatst. Gebruik hiervoor een pot met een diameter van ruim 10 centimeter. Deze pot kan je best vullen met goed verteerde compost. Na het verspenen geef je uitgebreid water. De plantjes kunnen na het verspenen even stoppen met groeien en zo een kleine groeiachterstand oplopen.

Je hoeft de plantjes uiteraard niet te verspenen, je kan ook meteen voorzaaien in grote potten. Zo lopen je planten zeker geen groeiachterstand op, maar het neemt natuurlijk wel veel plaats in beslag.

Verplanten

Wanneer de broccoli 4 tot 6 ‘echte’ blaadjes heeft is het tijd om te verplanten. Wacht niet te lang met verplanten, want oudere planten maken meer kans om te ‘schieten’ na het verplanten.

Voor het verplanten moet je de plantjes echter ‘afharden’. Dat wil zeggen dat je ze weerbaar maakt tegen de koude. Geef twee dagen voor het verplanten de broccoliplanten ruim water. Zet de potten overdag gewoon buiten, maar zet ze ‘s nachts toch weer onder glas. Zo raken de planten de koude al wat gewend. Na 2 dagen afharden kunnen de planten de grond in. Zet ze diep genoeg, de kluit waarin ze groeiden moet net onder de grond, zo vermijd je dat de planten omwaaien. Druk goed aan en geef weer ruim water. Na het verplanten volgt weer een kleine groeistilstand.

De afstand waarop je broccoli plaatst kan je min of meer zelf kiezen. Zet je ze wat dichter op elkaar dan krijg je kleinere broccoli, maar een hogere opbrengst per vierkante meter. Zet je ze wat verder uit elkaar dan krijg je een grotere broccoli, met een kleinere opbrengst. Doorgaans nemen we rijtjes van 60 cm met 35 centimeter afstand tussen de planten binnen een rijtje. Maar je kan ze tot wel 25 cm dicht bij elkaar zetten of wel 50 cm afstand nemen.


Teeltzorgen

Na het verplanten vraagt broccoli nog wel wat verzorging. Het belangrijkste is ziekten voorkomen en geregeld water geven.

Water geven

Broccoli mag nooit te nat staan en mag ook het ook nooit te droog hebben. Vooral dat laatste is moeilijk te controleren in droge periodes. Geregeld water geven in de zomer is dan ook heel belangrijk.

Om te zorgen dat er niet te veel water verdampt kan je mulchen. Bij mulchen bedek je de bodem met een laag organisch materiaal. Dat kan bijvoorbeeld met bladeren of grasmaaisel. Deze mulchlaag voorkomt dat het water verdampt.

Onkruid

Een andere reden om een goede mulchlaag aan te leggen is om onkruid te onderdukken. Onkruid neemt de broodnodige voedingsstoffen weg van de broccoliplant.

Je kan natuurlijk ook het onkruid weghalen door te schoffelen, maar aangezien broccoli een relatief oppervlakkig wortelgestel heeft loop je hiermee het risico dat je de wortels beschadigt.

Ziektes

knolvoet bij bloemkool

Broccoli heeft dezelfde klassieke ziektes als andere kolen. De ergste daarvan is ongetwijfeld knolvoet. Knolvoet wordt veroorzaakt door een vervelende schimmel. Deze schimmel tast het wortelgestel van de planten aan waardoor de wortels gezwellen krijgen. Dit bemoeilijkt het opnemen van water en voedingsstoffen. Jonge planten die knolvoet krijgen blijven klein en misvormd, zwaar aangetaste planten vallen om en breken af.

De schimmel die knolvoet veroorzaakt produceert zogenaamde spore. Dit zijn de ‘zaadjes’ van het schimmelrijk. Deze sporen kunnen tot wel 10 jaar in de bodem overleven, wachtend op de volgende kool om aan te vallen. Eenmaal je knolvoet hebt wordt het dus heel moeilijk om er vanaf te raken.

Nog meer dan bij andere ziekten geld hier dus “voorkomen is beter dan genezen”. Een goede vruchtwisseling toepassen, met telkens 6 jaar tussen twee teelten kolen is heel belangrijk. Knolvoet gedijt ook beter op natte gronden, dus een goede drainage van je bodem is belangrijk.

Zijn je planten toch aangetast door knolvoet? Haal dan zo snel mogelijk de aangetaste planten weg. Composteer deze niet. Voeg kalk toe aan de bodem om de pH te verhogen tot ongeveer 7,5. Daar houdt deze schimmel namelijk niet zo van. Is je aantasting erg, wacht dan zeker 10 jaar tot je weer kolen plant op hetzelfde perceel. Ook radijs en rammenas horen biologisch gezien tot de kolen, let hier dus mee op!

Een andere ziekte die je wel eens ziet bij broccoli is de gebreksziekte klemhart. Hierbij zijn de binnenste bladeren van de kool misvormd en blijven klein. De kop kan niet groeien omdat deze ingeklemd raakt door de binnenste bladeren. Klemhart wordt veroorzaakt door een gebrek aan het sporenelement molybdeen. Meestal komt dit door een te zure grond, waardoor de plant moeilijkheden heeft om molybdeen op te nemen. Toevoeging van kalk kan dus helpen.

Plagen

Heel wat insecten houden ook van broccoli en andere kolen. De belangrijkste boosdoener hierbij is de koolvlieg.

Koolvliegen leggen hun eitjes op de grond nabij een kolenplant. Wanneer de larven uit de eitjes komen kruipen ze de grond in en gaan ze rechtstreeks af op hun doel: het afknagen van de wortels. Door de schade die ze daar aanrichten verkleurt de wortel en zal deze later beginnen rotten. De plant heeft dan letterlijk geen poot meer om op te staan en zal omvallen.

Ook hier geldt: voorkomen is beter dan genezen. Voorkomen dat de koolvlieg haar eitjes kan leggen vlakbij een kool is de gemakkelijkste manier om de koolvlieg te bestrijden. Dat kan vrij eenvoudig met een zogenaamde koolkraag. Een cirkelvormig stuk plastic dat je rond de stengel van de kool aanbrengt en dat de bodem afdekt. Een andere manier, die ook helpt tegen andere insecten, is om het volledige koolbed te bedekken met een gaas.

Rupsen van verschillende vlinders en motten durven ook wel eens te eten van de kolen, en dan met name de rupsen van het koolwitje. De makkelijkste manier om je kolen op een ecologische manier te beschermen is door het bed te bedekken met een gaas. Je kan ook geregeld je kolen inspecteren en zodra je rupsen ziet deze platdrukken.


Broccoli Oogsten

Om broccoli te oogsten heb je wat gevoel voor timing nodig. Hoe langer je wacht hoe groter de oogst. Maar wacht je te lang dan gaan de bloemknopjes open en is de broccoli niet lekker meer.

Snijd met een scherp mes de kop van de broccoli met een stuk van de steel er nog aan. Laat de rest van de broccoli gewoon staan. Hier kan je later nog kleine zijkoppen van oogsten.

Ook bij het oogsten van broccoletto laat je de plant gewoon staan om later te oogsten. Meer zelfs, door veelvuldig te oogsten stimuleer je de plant om meer en meer kleine kopjes aan te maken.

Broccoli bewaren

Bij voorkeur oogst je pas vlak voor je de broccoli gaat eten. Broccoli is namelijk niet zo lang houdbaar. Ingewikkeld in vershoudfolie blijft hij ongeveer een week goed in de groentela van de ijskast. Wat ook helpt is om de broccoli met zijn stengel in een glas water te zetten, alsof het een boeket bloemen is. Zo blijft de broccoli nog iets langer houdbaar.

Geplaatst op Geef een reactie

Alle Kweekgidsen van De Tuindoos

Wil je graag alles weten van een bepaalde groente? Een succesvolle oogst van elk kruid? Hieronder heb ik al mijn kweekgidsen opgelijst waar je alle informatie vindt van zaaien tot oogsten. Ik probeer deze zo vaak mogelijk te updaten, zo heb je steeds de beste informatie. Vragen of onduidelijkheden mogen steeds onderaan in de kweekgids gepost worden!

Geplaatst op Geef een reactie

Lavas of Maggikruid – De Volledige Kweekgids

Lavas (Levisticum officinale) is een heerlijk geurend, doorlevend kruid. Deze vaste plant is oorspronkelijk afkomstig uit het Middelandse Zeegebied, maar doet het ook in onze streek heel goed. Deze plant kan in een goede bodem namelijk meer dan 2 meter hoog worden.

Lavas heeft een holle stengel en diep ingesneden bladeren die wat lijken op selderijbladeren.

Van Lavas kan je zowel de blaadjes als de wortels eten, zelfs de zaden zijn eetbaar. De geur van het kruid doet wat denken aan de befaamde Maggi-bouillon, vandaar dat het soms ook wel Maggikruid genoemd. De Maggi-bouillon bevat echter helemaal geen lavas. De smaak lijkt helemaal niet op Maggi, maar heeft meer weg van selderij.

Standplaats van Lavas

Lavas heeft graag een plekje met een rijke bodem die voldoende vocht kan vasthouden. Omdat hij vele jaren op dezelfde plek kan blijven staan is het dus wel belangrijk dat je even nadenkt over de standplaats.

Zonlicht en Water

Veel zonlicht heeft dit kruid niet nodig. Met zijn grote bladeren kan Lavas steeds voldoende zon opvangen om te groeien. Je kan het dus perfect een plaatsje in de halfschaduw toewijzen. Lavas wordt heel groot dus is het ook belangrijk om even te kijken dat hij je andere planten niet in de schaduw zet.

De bodem moet goed vocht kunnen vasthouden voor Lavas. Dit kan je verbeteren door voor het zaaien een flinke hoeveelheid compost toe te voegen aan de bodem.

Bodem

Een voedzame bodem is belangrijk. Voeg dus een paar weken voor het zaaien wat stalmest of goed verteerde compost toe aan de bodem. Heb je een zware bodem dan kan je deze ook meteen wat losser maken, zo vinden de wortels van het maggikruid makkelijk hun weg door de bodem.

Lavas in pot kweken

Eventueel kan je lavas ook in een diepe, grote pot kweken. Hoe groter hoe beter, maar de diameter van de pot moet minstens 30 centimeter zijn. Gebruik een goede potgrond en voeg regelmatig wat extra voedingsstoffen toe, bijvoorbeeld een handje compost elke maand.

Lavas Zaaien of Scheuren

Lavas zaaien kan je zowel in het voorjaar als in het najaar. In het voorjaar is dat tijdens de maanden april en mei, in het najaar kan dat in september of oktober zoals je in onze zaaikalender kan lezen.

Zaai de lavas meteen op de plaats waar je hem wil hebben. Hoewel in theorie 1 zaadje voldoende is voor een gigantische lavasplant, kan je best meerdere zaadjes tegelijk zaaien. Lavas is namelijk een lastige kiemer. Bevochtig de zaadjes goed na het zaaien en dek ze af met een dun laagje grond. Om het kiemen te bevorderen kan je ze nog bedekken met een laagje zwarte plastic of stro. Deze beschermen de jonge kiemen tegen de koude.

Hou de zaadjes tijdens het kiemproces vochtig. Lavas is een lastige kiemer, het kan dus tot wel 3 weken duren eer de plantjes gekiemd zijn.

In plaats van lavas te zaaien kan je er daarom ook voor kiezen om een bestaande plant te scheuren. Heb jij of een vriend(in) al een oudere plant staan dan kan je deze in het voorjaar “scheuren”. Dat doe je door de plant met wortelkluit en al op te graven en vervolgens de kluit met een scherpe spade in twee te splitsen. Deze twee nieuwe planten kan je vervolgens elk apart weer uitplanten.

Kies bij voorkeur een niet te oude plant om te scheuren. Hoe ouder de plant, hoe houtiger de wortels zijn en dus moeilijker te scheuren. Een plant van 3 of 4 jaar is op de ideale leeftijd om te scheuren.

Lavas Verzorgen

Eenmaal een lavasplant zich goed gevestigd heeft hoef je er niet veel zorgen meer aan te besteden. Belangrijk is dat hij voldoende voedingsstoffen heeft. Geef hem daarom in elk jaar wat stalmest of onverteerde compost.

Oudere planten hebben een uitstekend wortelgestel en hebben enkel nog water nodig in de meest droge periodes. Jongere planten kan je best wel wat extra water geven.

Krijgt Lavas bloemen dan kan je deze best meteen samen met de bloemstengel verwijderen. De productie van bloemen vraagt veel energie van de plant en zorgt er bovendien voor dat de bladeren en stengels een bittere smaak krijgen.

Elke winter sterven de bladeren en stengels van de lavasplant af. Maar onder de grond, in de wortels, gaat het leven gewoon door. Bescherm deze wortels tegen zeer strenge vorst door een mulchlaag aan te brengen. In het voorjaar groeien vanuit deze wortels de stengels en bladeren weer verder. De mulchlaag word dan verteerd en doet dienst als extra voeding voor de plant.

Lavas Oogsten

Van een goed gevestigde plant (minstens 1 winter overleefd) kan je de blaadjes en stengels oogsten. Deze kan je oogsten vanaf april, maar oogst dan niet teveel, zodat de plant ook nog wat kan groeien en energie opslaan in de wortels. De jonge blaadjes en stengels smaken het beste. Ze hebben een sterke selderijsmaak.

De wortels zijn ook eetbaar, maar die oogst je pas in het najaar. Dit doe je best bij een plant van 3 of 4 jaar oud, oudere planten krijgen heel houtige wortels. De wortels zijn het lekkerst geschild, dan verliezen ze hun bittere smaak en hebben ze een aardse selderijsmaak

Ook de zaadjes zijn eetbaar en werden vroeger toegevoegd aan brood. De zaadjes kunnen geoogst worden wanneer de bloemen zwart verkleuren. Knip ze af met een schaar en droog ze in een papieren zak. Eenmaal ze droog zijn wrijf dan voorzichtig de zaden tussen je handen om de zaadlijsten te verwijderen.

De blaadjes en stengels bewaren niet lang. In de koelkast kunnen ze ongeveer een week bewaard worden. De wortels zijn langer houdbaar.

Zadenteelt

Je kan de zaden van Lavas oogsten wanneer de bloemen zwart zijn, op dezelfde manier zoals hierboven beschreven. Zo kan je Lavas van eigen zaad kweken.

Veel gemakkelijker is om een bestaande lavasplant te scheuren. Kies hiervoor een plant van 3 tot 4 jaar oud. Graaf deze met kluit en al op en breek de kluit in twee met een scherpe spade. Elke kluit kan je nu afzonderlijk weer planten en zullen elk een nieuwe gezonde plant maggikruid geven.

Geplaatst op Geef een reactie

Winterkers of Barbarakruid – De Volledige Kweekgids

Winterkers de volledige kweekgids

Winterkers (Barbarea vulgaris) of het ‘gewoon barbarakruid’ is een winterharde plant waarvan de blaadjes je in de koudste maanden een flinke dosis vitamine C uit eigen tuin geven. De blaadjes smaken bijna zoals waterkers maar dan minder sterk, en de plant heeft ook minder water nodig. Vandaar dan ook de alternatieve naam landkers.

Winterkers is onderdeel van het geslacht van de barbarakruiden die op hun beurt weer tot de familie van de kolen behoren. Naast winterkers of het gewoon barbarakruid heb je bijvoorbeeld ook het vroege barbarakruid (Barbarea verna). Barbarakruid dankt zijn naam aan de heilige Barbara. Barbara is namelijk de heilige van de artillerie en de mijnwerkers en winterkers werd gebruikt om de wonden die zij opliepen door explosies te verzorgen.

Verder lezen Winterkers of Barbarakruid – De Volledige Kweekgids
Geplaatst op Geef een reactie

Komkommerkruid of Bernagie – De Volledige Kweekgids

komkommerkruid de volledige kweekgids

Komkommerkruid (Borago officinalis) is een kruid dat je misschien ook wel kent als borage of bernagie. Zowel de blaadjes als de bloemen van dit kruid zijn eetbaar en smaken (natuurlijk!) lichtjes naar komkommer. Komkommerkruid heeft prachtige paars-blauwe bloemen die mooi staan in de moestuin, maar ook heel veel pollen en nectar bevatten die onontbeerlijk zijn voor bijen, hommels en andere nuttige insecten. Ook als groenbemester wordt het af en toe gebruikt. Zeker de moeite om te zaaien in je tuin dus!

/Lees verder
Geplaatst op Geef een reactie

Warmoes – De Volledige Kweekgids

Warmoes kweekgids omslag

Warmoes (Bet vulgaris var. cicla) of snijbiet is een groente die vaak wel eens een ‘vergeten’ groente wordt genoemd. Dat is heel jammer want warmoes is een lekkere, veelzijdige groente met bovendien een zeer grote opbrengst. Zeker de moeite waard in jouw moestuin dus. In deze kweekgids leg ik helemaal uit hoe je dit broertje van de rode biet zelf kweekt.

Verder lezen Warmoes – De Volledige Kweekgids
Geplaatst op Geef een reactie

Kervel – De Volledige Kweekgids

Kervel de volledige kweekgids

Kervel (Anthriscus cerefolium) is een delicaat kruid en belangrijk onderdeel van de Franse ‘fines herbes‘. Het kruid groeide oorspronkelijk in de Kaukasus, maar is door de oude Romeinen in heel Europa verspreid. In de keuken heeft kervel vaak een ondersteunende rol, maar in het klassieke kervelsoep kan het zijn eigen rol spelen.

Verder lezen Kervel – De Volledige Kweekgids
Geplaatst op Geef een reactie

Radijs en Rammenas – De Volledige Kweekgids

Radijs en Rammenas kweekgids

Radijsjes zijn misschien wel de simpelste groente om te kweken in de moestuin. Ze groeien bovendien heel snel en zijn lekker en gezond. Ideaal voor beginners dus. Minder bekend is het neefje van de radijs, de rammenas. Deze zijn ook makkelijk te kweken en zijn vaak lekker pittig. In deze kweekgids leg ik je uit hoe je zelf gemakkelijk radijs en rammenas kweekt.

Verder lezen Radijs en Rammenas – De Volledige Kweekgids